امروز : - Wednesday 16 October 2019

تجویزمکمل در نوزادان دراواخر نارسی:چه وقت ،چرا،چقدر؟

واژه مکمل مربوط به دادن شیر اضافی به جز چیزی است که نوزاد به تنهایی از پستان دریافت می کند . مکمل ممکن است برای افزایش شیر استفاده شود یا برای افزایش غلظت کالری (غنی سازی) شیری که نوزاد دریافت می کند باشد. مکمل می تواند به صورت شیر دوشیده شده از خود مادر،شیر پاستوریزه شده دایه،شیر غنی شده با کالری اضافه یا شیر مصنوعی باشد.

نوزاد اواخر نارسی کیست؟  نوزادی که 3تا 8 هفته تا زمان 40هفتگی داخل رحمی زمان دارد یعنی در هفته 32 تا 37 از بارداری مادر به سر می برد.

مکمل از از راه های مختلف مانندقطره چکان،تغذیه با انگشت،استفاده از دستگاه مکمل رسان یا لوله معده،قاشق یا فنجان یا بطری داده می شود.تغذیه با بطری توصیه نمی شود ولی بیشتر مردم با آن آشنا هستند.

موارد پزشکی برای تجویز مکمل

پروتکل شماره10 آکادمی طب تغذیه با شیر مادر،یکی از اصول مراقبت در این نوزادان را به این صورت بیان می کند.(از مشکلاتی که اغلب در نوزادان اواخر نارسی مانند هیپو گلیسمی ،هیپوترمی،هیپربیلی روبینمی،کم آبی یا بیش از حد وزن از دست دادن واختلال رشد، رخ می دهد پیش گیری کنیدو آنها را تشخیص دهید.)همه این می تواند در اثرنتیجه شیرخوردن غیرموثریا ناکافی باشدومعمولا درنوزادان اواخر نارسی دیده می شود.

در هنگام شیر خوردن یک نوزاد اواخر نارسی،مهم آناست که مشاورشیردهی،مراقبسلامتی ومادردرکنماید که به منظوردریافت شیرکافی،مدتی را که نوزاد به نظر می رسددرحالمکیدنپستان است ارزیابیکنند.چون در واقع ممکن است نوزادی که در حال شیر خوردن به نظر می رسد،انتقال شیرموثر نداشته باشد ودر نتیجه در هر بار شیر خوردن، وزن از دست بدهد. میزان از دست دادن و.زن ، ارزیابی پوشک، شنیدن صدای بلع، دفعات و قدرت مکیدن نشانه های کم ابی ،نشانه های هایپوگلایسمی، و توان عضلاتی سطح هوشیاری نوزاد و سطح بیلی روبین همگی باید در ارزیابی تغذیه با شیر مادر و تصمیم برای اغاز یا ادامه ی مکمل در نظر گرفته شود.

روش های تجویز مکمل

1-     بطری

احتمالا راجترین و اشناترین نوع شیر دادن به شیرخوار غیر از شیر خوردن از پستان استفاده از بطری است. سردرگمی در گرفتن نوک پستان حاکی از مشکل نوزاد در رسیدن به عملکرد دهانی صحیح، روش گرفتن پستان و الگوی مکیدن لازم در شیردهی موفق است که پس از استفاده از بطری یا سایر سر پستانک های مصنوعی ایجاد شده است. معایب استفاده از بطری متعدد و شامل کوارد زیر است: با کاهش تماس پوست با پوست نوزاد با مادر در طول شیر خوردن روی سطح پرولاکتین و تولید شیر تاثیر منفی دارد و در تنظیم دمای بدن نوزاد نارس اختلال ایجا میکند. تاثیر منفی روی ارتباط عاطفی و احساسات مادری دارد. خطر الودگی در قسمت های مختلف بطری شیر یا مایع داخل ان ممکن است برای مصرف ان لازم شود به دمای قابل قبول رسانده شود. تغذیه با بطری روی دفعات و طول مدت تغذیه با شیر مادر تاثیر منفی دارد. در طی تغذیه با بطری پایداری فیزیولوژِ کاهش یافته موجب اشباع اکسیژن، افطزایش سرعت ضربان قلب، و افزایش سرعت تنفس در مقایسه باشیر خوردن از پستان می شود. شیر خوردن از بطری خطر بد قرار گرفتن دندانها روی هم را افزایش داده پس از ان در طی زندگی ، منجر به احتمال بیشتر نیاز نوزاد به اعمال ارتودنسی می شود.

2-     سرنگ یا قطره چکان

بسته به میزان مکمل مورد نیاز، برای تجویز حجم کم مکمل حتی در حین CPAP یا شکاندن شیر دوشیده شده یا شیر مصنوعی به روی پستان، درست بالای لبهای نوزاد هنگامی که او پستان را گرفته میتوان از قطره چکان یا سرنگ استفاده کرد. این کار موجب میشود هنگامی که نوزاد در حال مکیدن است شیر به درون دهان و چکانده شود. از این راه نیز میتوان پیش یا گپس از شیر خوردن نوراد به ارامی مکمل مورد نیاز را در گوشه ی دهان نوزاد قرار داد تا او شیر داده شده را بلیسد و ببلعد. این روش هنگامی که میزان شیر مکمل کم است به خوبی موثر است. اما وقت گیر بوده به نوزاد مهارت های مکیدن صحیحی را یاد نمیدهد.

3-     تغذیه با فنجان

استفده از فنجان به خصوص در نوزادنی که نمیتوانند مستقیم از پستان تغذیه شوند یا در مواردی که نیاز به مکمل دارند مفید است. نوزادانی که پس از هفته ی 30 بارداری به دنیا امده اند قادر به هماهنگی در بلع و تنفس در طول تغذیه با فنجان هستند. وزاد در حین تغذیه با فنجان دارای ثبات فیزیولوژیک است. از نظر زمان و مقدار شیر خورده شده تغذیه با فنجان شبیه به تغذیه با بطری است.

تغذیه با فنجان بهترین وسیله شیر دادن برای انتقال به روش تغذیه با پستان است. نوزاد بایددر حالت آرامش ،هوشیاروگرسنه باشد. نوزاد در ملحفه ای پیچانده شود. نوزاد دربغل مادروپشت وسروگردن اوبا دست حمایت شود. یک فنجان نیمه پر به طوری نگه داشته شود  که لبه آن فقط با لب پایین و دیواره آن در نماس با قسمت خارجی لب نوزاد باشد.فنجان را کمی کج کرده تا مقدار کمی از شیر لب پایین نوزاد را آغشته کند .اجازه دهید تا با لیس زدن یا توسط زبان شیر را به داخل دهان خود ببرد. وقتی نوزاد به اندازه کافی شیر خوردسرش را به عقب می برد و شیر نمی خورد .

4-     تغذیه با قاشق

باید مقدار کم کلستروم (آغوز)یا شیر کمکی در دهان نوزاد یا روی  زبان او ریخته شود .مادر باید کلستروم را از پستان  به درون قاشق بدوشدو شیر رادر وضعیت نیمه نشسته با قاشق و بدون هدر دادن آن از گوشه های دهان به نوزاد انتقال بدهد. این روش تنها برای مقادیر بسیار کم شیر مکمل عملی است .

5-     تغذیه با انگشت

تغذیه باانگشت شامل استفاده از یک لوله تغذیه کوچک متصل به سرنگ یا ظرف دیگری (فنجان یا ظرف نگه داری شیر)حاوی شیر دوشیده یا کلستروم است. فردی که نوزادرا تغذیه میکند نوک لوله را نزدیک به انتهای انگشت اشاره خود نگه داشته وپد انگشت را به سمت بالا،درون دهان نوزادودرمقابل سقف دهان وی نگه می دارد.همانطور که نوزاد شروع به مکیدن انگشت می کند،به آرامی پیستون راروی سرنگ فشار می دهد ویا از ظرفی که در ته لوله در آن قرار دارد،شیر به درون دهان نوزاد کشیده می شود. اگرچه این روش معمولانوزاد رامشتاق به مکبدن وبلعیدن شیر می کند،اما باید احتیاط شودکه شیر سریع به دهان نوزاد وارد نشود تا از به گلو پریدن نوزاد پیشگیری کند. تا وقتی که تحقیق بیشتری در مورد کارایی وتاثیر تغذیه با انگشت انجام شود،این روش باید به دوره های کوتاه مدت وفقط هنگامی که هیچ انتخاب دیگری برای روش های جایگزین در تغذیه باشیر مادر وجودندارد ،محدود شود.



1396/08/11